ΜΑΔΡΙΤΗ - Χοσέ Λουίς Θαπατέρο, δήλωσε σε πρόσφατη συνέντευξη ότι
να λάβει οποιοδήποτε μέτρο για την τόνωση της οικονομίας, ακόμη και αν η ισπανική και η
ανακατάταξη των δημόσιων λογαριασμών έως το 2013, όπως είχε υποσχεθεί
Βρυξελλών και των ευρωπαίων εταίρων.

Η δήλωση είναι σημαντική, διότι η Ισπανία είναι η τέταρτη μεγαλύτερη οικονομία
στην ΕΕ και ως εκ τούτου έχει ειδικό βάρος πολύ μεγαλύτερο από ό, τι άλλο
"Χοίροι" η Ελλάδα και η Πορτογαλία. Εάν η εμπιστοσύνη των αγορών ήταν
ταιριάζω Μαδρίτη (υπήρχε δοκιμάζοντας τον περασμένο Φεβρουάριο 4, όταν
η χρηματιστηριακή αγορά κατέρρευσε σε μία μόνο συνεδρίαση του 6%), με την ίδια ένταση
η οποία πρόσφατα έχει επηρεάσει άλλες χώρες της ζώνης του ευρώ, οι
Ευρωπαϊκό νόμισμα θα ήταν καταστροφή.

Το ερώτημα είναι αν η Ισπανία είναι πραγματικά ένα έθνος σε κίνδυνο
όπως κατά καιρούς φαίνεται να δείχνουν την ανάλυση των κυριότερων
διεθνείς οργανισμούς αξιολόγησης (το μακροπρόθεσμο χρέος είναι κάτω
παρατήρησης με πιθανές αρνητικές επιπτώσεις και τους έχει κοπεί
συμβολισμός για ορισμένα ταμιευτήρια) ή τράπεζες. Όσο περισσότερο
Αυτό το έτος θα πρέπει να δώσει το χρέος Δημοσίου για πάνω από 210 δισ.
ευρώ για να καλύψει την επιστροφή των οφειλόμενων και να χρηματοδοτεί
παρεμβάσεων που αναλαμβάνονται για τη στήριξη της οικονομίας.

"Το χειρότερο - λέει ο Juan Ignacio Crespo, επικεφαλής της
Thomson-Reuters - είναι πλέον πίσω μας και δεν βλέπω κανένα ορίζοντα
προεπιλογή. Οι πιο πρόσφατες κυκλοφορίες ήταν καλό και η διαφορά CDS
με τη Γερμανία είναι σταδιακά μειούμενη. Παρά τις δυσκολίες
ποσοστώσεων στην Ισπανία ποτέ δεν υπήρχαν σοβαρά προβλήματα
εμπιστοσύνη. Η χώρα είναι αφερέγγυος, πληρώνει στην ώρα τους και θα συνεχίσουν να
στο μέλλον, σε τέτοιο βαθμό που το χρέος (90 δισεκατομμύρια
ευρώ πρόκειται να επιστραφεί το 2010) είναι συνεχώς ανανεώνεται χωρίς
Πρόσθετη προσπάθεια και έτσι ώστε να αντιστοιχεί στην αύξηση
έλλειμμα ».

Σύμφωνα με τον αναλυτή της Thomson την ισπανική οικονομία είχε μέχρι 6-9 μηνών
καθυστερούν την ανάκαμψη των ΗΠΑ, αλλά υπάρχουν ενδείξεις ότι
η κατάσταση βελτιώνεται σταδιακά. Ειδικότερα,
Juan Ignacio Crespo, είναι σημαντικό ότι το ποσοστό αποταμίευσης
της Ισπανίας δεν ήταν ποτέ τόσο υψηλή (18%) κατά τα τελευταία
μήνες. Αλλά, επίσης, ότι ο πληθωρισμός είναι συγκρατημένες. Δύο παράγοντες που
επιτρέπουν να εξεταστεί η αύξηση της χρέωσης ισπανικά
(Από το σημερινό 55% στο 80% του ΑΕΠ σε τρία χρόνια) και το έλλειμμα (το οποίο
θα μειωθεί από το σημερινό 11,4% σε 3% το 2013), με σχετική
ηρεμία.

Στην πραγματικότητα, υπάρχουν κίνδυνοι. Η κρίση που προκλήθηκε από το ξέσπασμα
της η στέγαση φούσκα, η οποία ήταν αργή και δεν είναι τόσο απότομη
τοξικά προϊόντα άλλων χωρών, άρχισε το βαθύ ιστό
μιας χώρας και έχει επεκταθεί και σε άλλους τομείς όπως η αυτοκινητοβιομηχανία και η
ο τουρισμός, αλλά και για την τράπεζα. Οι αριθμοί που δίνουν μια εικόνα του
καθημερινή ζωή είναι έτσι ένα εκατομμύριο απούλητα σπίτια, πάνω από 4
εκατομμύρια άνεργοι (20% του συνόλου) ότι η τράπεζα που πάσχουν
αυξάνονται από μήνα σε μήνα, το χρέος των νοικοκυριών (176% του ΑΕΠ
McKinsey δευτερόλεπτα) φέρνοντας το συνολικό άνοιγμα της χώρας
(Δημόσια και ιδιωτικά μαζί) σε περίπου 400% του ΑΕΠ, η μείωση της
βιομηχανική παραγωγή (-2,5% τον Ιανουάριο). Όλα, ενώ οι λογαριασμοί
κοινό είναι εκτός ελέγχου και εκεί ποιος αμφιβάλλει ότι μπορεί να
rimmessi έτσι ώστε έως το 2013.

Η Ισπανία έχει αυξηθεί σε πέντε χρόνια από βιρτουόζος χώρα,
ισχυρής ανάπτυξης, ένα έθνος με ένα μεγάλο έλλειμμα στην ΕΕ και
μία από τις πιο έντονες υφέσεις. Μερικοί λένε ότι η χώρα είχε
βήμα κατά μήκος του πόδι κι είχε καλύτερα να μείνω έξω
ευρώ: θα αρκούσε μια μικρή υποτίμηση του
"ESP" για να ξεπεραστεί η κρίση.
Αλλά αυτή η κρίση έχει απογυμνωθεί
τα όρια ενός μοντέλου που βασίζεται στην "παλαιά οικονομία" ισχυρή "εργατικό δυναμικό
έντασης. Ως εκ τούτου, να ξεπεραστεί η συντηρητική κουλτούρα της χώρας,
χρειάζεται επειγόντως διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις σε όλα τα επίπεδα: κοινωνικό,
παραγωγικότητα της οικονομίας, της παιδείας. Μεταρρυθμίσεις που η χώρα έχει τα μέσα να
εκτόξευσης, επικαλούμενη τα στοιχεία ενός συστήματος υγείας και
συνταξιοδοτικού συστήματος, διασφαλίζει την κοινωνική ευημερία.

Θαπατέρο αντιλήφθηκε ότι το αδιέξοδο δεν μπορεί να συνεχιστεί και ότι η
επειγόντως τον εκσυγχρονισμό της χώρας. Ο χρόνος είναι μακρύς, όμως: θα πρέπει να έχετε
στην πραγματικότητα καλύπτει την τρέχουσα κατάσταση, η οποία θα λάβει τις επόμενες δύο
χρόνια, τι απομένει από legioslatura, αλλά κυρίως η
πολιτική συναίνεση. Και αυτό είναι το κύριο εμπόδιο να ξεπεράσουν.

  • Μερίδιο / Bookmark
Σας άρεσε αυτό το άρθρο; Βαθμολογήστε Ok ή Όχι ευχαριστώ!

Μπορείτε να ψηφίσετε το άρθρο επίσης εδώ , τα προηγούμενα άρθρα εδώ .
Ετικέτες: , , , , , , , , , , ,

Σχετικές θέσεις